Ablację rozumiemy jako proces usuwania powierzchniowej warstwy danego materiału. W geologii termin ten jest stosowany do opisywania spłukiwania skał przez wodę lub topnienia lodowca.

Natomiast w medycynie ablacja oznacza celowe uszkodzenie tkanek przy użyciu czynników chemicznych bądź fizycznych. Stosuje się ją w różnych specjalizacjach medycyny, np.: kardiologii, laryngologii, ginekologii, okulistyce, ginekologii czy gastroenterologii.

W kardiologii  ablacje stosuje się w leczeniu zaburzeń rytmu serca takich jak, np.: tachykardia,  arytmia komorowej czy migotanie przedsionków. Pierwsze zabiegi ablacji wykonywano w latach 80. ubiegłego wieku w celu wyleczenia częstoskurczu nadkomorowego. Z upływem lat procedurę tę zaczęto wykorzystywać do leczenia również innych zaburzeń rytmu serca.

 

Różne metody ablacji

Uszkodzenia tkanek w sposób kontrolowany można przeprowadzić różnymi metodami. Można w tym celu wykorzystać:

  • światło laserowe,
  • energie mikrofal,
  • miejscowe zamrażanie tkanek (krioablacja),
  • substancje chemiczne (alkohol).

W leczeniu arytmii najczęściej stosuje się prąd o częstotliwości radiowej RF oraz krioablację. Pierwszą z nich zaczęto stosować najwcześniej, bo już w latach 20. ubiegłego wieku, jednak pierwotnie wykorzystywano ją w neurochirurgii.

 

Zalety ablacji

Ablacja w przeciwieństwie do objawowego leczenia farmakologicznego pozwala na wyleczenie przyczyny arytmii. Dodatkowo dzięki niej unika się niepożądanych skutków stosowania leków. Jest też efektywną alternatywą typowego leczenia chirurgicznego. A jej skuteczność jest wyjątkowo duża (przynajmniej 90% zabiegów kończy się sukcesem). Należy jednak pamiętać, że w niektórych przypadkach po wygojeniu się miejsca ablacji dochodzi do nawrotu arytmii i konieczne jest powtórzenie zabiegu. Aktualnie przezskórna ablacja jest bezpieczną, najczęściej stosowaną procedurą mało inwazyjną.

Skuteczność ablacji zależy od wielu czynników do najważniejszych należą:

  • stan mięśnia sercowego
  • rodzaj leczonej arytmii
  • doświadczenie lekarza przeprowadzającego zabieg.

 

Możliwe powikłania

Mimo małej inwazyjności zabiegu należy pamiętać że po ablacji zdarzają się powikłania, należą do nich: krwawienie okolicy w którą wprowadzony był cewnik,

  • krwawienia wewnętrzne,
  • powstanie skrzepliny,
  • ponowne zaburzenia rytmu i przewodzenia serca,
  • ból, obrzęk,
  • duszność, przewlekły kaszel,
  • złe samopoczucie

W niektórych sytuacjach może dojść do poważnych komplikacji związanych z zabiegiem, jednak zdarzają się one niezwykle rzadko. Nieprawidłowo przeprowadzona ablacja może doprowadzić między innymi do zawału mięśnia sercowego z, uszkodzenia zastawki serca, tamponady serca, zapalenia osierdzia.

Mimo wszystko ablacja jest uważana za metodę bezpieczną oraz skuteczną. Poważne komplikacje zdarzają się niezwykle rzadko, a niemal wszystkie przeprowadzone zabiegi kończą się sukcesem.

 

Literatura

Gloc D. Kompleksowa rehabilitacja kardiologiczna pacjentów po zabiegu ablacji. Hygeia Public Health 2015, 50(2): 260-265.

Jedynak Z. i in. Ablacja — fascynująca metoda usuwania arytmii. Forum Medycyny Rodzinnej 2010, tom 4, nr 1, 53–58.

Sorgente A i in. Complications of catheter ablation: incidence, diagnosis and clinica lmanagement. Herzschr Elektrophys 2019 · 30:363–370.